پالایش و عیارسنجی
چهار مرحله، به‌ترتیب، هر بار: ذوب، عیارسنجی، ریخته‌گری، مُهرزنی. هیچ‌چیز عجله نمی‌شود و هیچ‌چیز پیش از خوانده‌شدن مُهر نمی‌خورد.
۰۱
فلز ذوب می‌شود تا جاری شود — یک بوته، یک ریختن، بی‌میان‌بُر.
ریختن نخستین تصمیم فلز است: خیلی سریع هوا را حبس می‌کند، خیلی کُند در بوته خنک می‌شود. دست روی بوته، تمامِ هنر در این مرحله است.
مرحله ۰۱ از ۰۴ — بعدی: عیارسنجی
۰۲
نمونه‌ای برداشته و خوانده می‌شود. عیار پیش از ضرب‌شدن هر چیزی نوشته می‌شود.
عیارسنجی خواندن است، نه مُهرزنی. دانه‌ای از مذاب کشیده می‌شود، در بوته عیار ذوب می‌شود و در برابر معیار وزن می‌شود — عددی که برمی‌گردد همان عددی است که شمش خواهد داشت.
مرحله ۰۲ از ۰۴ — بعدی: ریخته‌گری
۰۳
فلز در قالب‌ها ریخته و رها می‌شود تا خنک شود. سطح بافت ریخته‌گری را حفظ می‌کند.
خنک‌شدن به حال خود رها می‌شود. قالب شکل می‌دهد؛ زمان بقیه کار را می‌کند. شمشی که زود بیرون کشیده شود سطحی نرم و لبه‌ای ضعیف دارد، پس خنک‌شدن هرگز عجله نمی‌شود.
مرحله ۰۳ از ۰۴ — بعدی: مُهرزنی
۰۴
وزن و عیار روی سطح مُهر می‌شود — یک‌بار، و فقط یک‌بار.
مُهر یک‌بار زده می‌شود. ضربه دوم علامت را دوبرابر می‌کند و سطح را خراب می‌کند، پس پرس تنظیم می‌شود، بررسی می‌شود و فقط یک‌بار شلیک می‌شود.
مرحله ۰۴ از ۰۴ — قطعه مُهر می‌خورد
کُندی خود روش است.
شمشی که عجله شود نشانش می‌دهد — در سطح، در لبه، در وزن. چهار مرحله همان زمانی را می‌برند که می‌برند.
از پالایش
عکس‌هایی از پالایش و گاوصندوق که اینجا دوباره نشان داده می‌شوند — ریختن، عیارسنجی، ریخته‌گری، مُهرزنی و دست‌ها در میان آن‌ها.
عکس‌هایی از جاهای دیگر کاتالوگ که اینجا دوباره نشان داده می‌شوند.
از کوره تا کاتالوگ
ببینید مرحله‌ها چه می‌سازند.
هر قطعه کاتالوگ از این چهار مرحله گذشته است. مجموعه‌ها همان‌جایی‌اند که آن‌ها به آن می‌رسند.
مجموعه‌ها را ببینید